Méthodes différentes

Hieronder vindt u een overzicht met een beknopte beschrijving van de belangrijkste methoden om lichaamsvet te meten. Het is een vertaald uittreksel van *Tanita's publicatie "Understanding body fat analysis".

 

!
Klik hier

La méthode BIA

L´analyse par bio-impédance, également nommée BIA est considérée comme une des méthodes les plus précises et les plus accessibles pour le contrôle du taux de graisse. La méthode traditionnelle BIA, consiste à peser une personne et à renseigner ses caractéristiques (age, sexe, poids...) dans un programme informatique. Ensuite, on place des électrodes sur la personne en position couchée et on fait passer un faible signal électrique dans le corps.

De maniére simplifiée, on peut dire que la méthode BIA consiste à mesurer l´impédance (la résistance électrique) du corps rencontrée par le courant envoyé dans le corps. Plus la densité musculaire de la personne est importante, plus son taux d´hydratation est élevé et plus le courant électrique passe facilement. A l´inverse, plus le taux de graisse est important et plus la résistance rencontrée par le courant électrique est élevée.
La BIA est une méthode sûre et reconnue par les médecins du monde entier.
Le courant de mesure utilisé est totalement inoffensif et insensible pour l´homme.

Klik hier

De huidplooimeting

De huidplooimeting is momenteel de meest toegepaste methode. Daarbij wordt op 3 tot 7 (vaste) plaatsen van het lichaam de dikste van een huidplooi (met het eronderliggende vet) gemeten met een speciaal daarvoor ontwikkeld handapparaat, dat de vorm heeft van een soort tang. Het gemiddelde van de meting wordt via een tabel omgezet in het lichaamsvetpercentage.

 Deze methode wordt zo algemeen toegepast omdat hij niet duur en gemakkelijk en overal te gebruiken is. Toch  is deze methode minder aangenaam, omdat op meerdere plaatsen in de huid moet worden "geknepen" om een meetresultaat te kunnen verkrijgen. Daarbij komt, dat het resultaat sterk afhangt van de persoon, die de meting verricht, en van de kwaliteit van het apparaat, dat in verschillende prijsklassen op de markt is.

Bovendien geldt, dat hoe meer lichaamsvet de te meten persoon heeft, hoe moeilijker het wordt om nauwkeurige metingen met de huidplooitang te doen. de huidplooimeting resulteert in het algemeen in een vrij grove benadering van het exacte vetpercentage.

Als referentie is ook hier de onderwaterweegmethode gebruikt.

Klik hier

De DEXA - methode

De DEXA (Dual Energy X-ray Absorptiometry) is een relatief nieuwe techniek die zeer accuraat en nauwkeurig is. DEXA scheidt het lichaam in 3 delen, namelijk mineralen, vetvrije massa en vetweefsel. De te meten persoon ligt hierbij op een tafel, waaronder 2 lage dosis-röntgenapparaten zijn geplaatst.

Boven de persoon bevindt zicht de detector, die het gehele lichaam in stapjes van een halve centimeter scant. Op deze wijze worden de botten en zacht weefsel gelijktijdig gescand, dat ongeveer 10 tot 20 minuten kan duren.

Hoewel de persoon in kwestie onbeweeglijk stil moet blijven liggen, is deze methode verder niet belastend voor haar of hem. De DEXA-methode is buitengewoon betrouwbaar, maar ook hier geldt weer dat er zeer dure apparatuur en vakkundig personeel voor nodig is, zodat hij alleen in gezondheidsinstituten en ziekenhuizen wordt gebruikt.

Klik hier

De Onderwaterweegmethode

Bij de onderwaterweging wordt de densititeit (compactheid) van het lichaam vastgesteld door bepaling van het volume volgens de wet van Archimedes. Deze wet zegt dat een object, dat in water wordt ondergedompeld, een opwaartse kracht ondervindt, die gelijk is aan het gewicht van het verplaatste water

De te meten persoon wordt eerst "droog" gewogen en dan laat men haar of hem aan een weegconstructie in een met water gevulde tank zakken. Door middel van stndaardformules worden het volume en de densiteit berekend, met behulp van het verschil tussen het "droge" gewicht en het gemeten gewicht onder water. Omdat het soortelijk gewicht van het vet lichter is dan dat van botten, vlees en spiermassa, zal iemand met veel lichaamsvet onder water relatief minder wegen dan iemand met weinig lichaamsvet. Het verschil tussen "droog" gewicht en  "onderwatergewicht" zal dus groter zijn.

Deze methode wordt algemeen beschouwd als één van de nauwkeurigste, maar is niet erg praktisch om algemeen bij veel personen te worden toegepast. Ten eerste omdat de installatie erg duur en er speciaal opgeleid personeel voor nodig is, maar ook omdat van de te meten persoon nogal veel wordt verlangd. Hij moet alle lucht uit zijn longen blazen en korte tijd met ingehouden adem muisstil onder water blijven. Dat is voor sommige mensen (met b.v. watervrees of een ziekte aan de luchtwegen) een zeer moeilijke opgave. Alles bij elkaar duurt de totale meting wel 15 minuten tot een uur(!), dus even veel personen meter is hier niet bij!

De Tanita BIA-methode is uitvoerig vergeleken met deze methode, waarbij de conclusie was dat de resultaten van beide methodes nagenoeg gelijk zijn.

Klik hier

La Méthode BIA Tanita

TANITA détient le brevet pour une nouvelle méthode BIA révolutionnaire, permettant une mesure plus rapide, plus simple et moins encombrante puisque adaptable sur un pèse personne de précision. Le procédé complet d´analyse se réduit pour l´utilisateur au simple fait de monter sur la balance.

L´appareil développé par TANITA ressemble à un pèse-personne traditionnel. Il suffit de renseigner l´age, le sexe et la taille de la personne à analyser et de monter sur la balance. Les électrodes disposées dans les capteurs au niveau des pieds, émettent un faible courant totalement inoffensif au travers du corps.

Le poids et le taux de graisse sont déterminés en moins d´une minute. Toutes les balances d´analyse du taux de graisse et les UltimateScales TANITA sont dotées de la méthode BIA TANITA.